دهه زجر!

تلویزیون را که روشن می‌کنی، می‌بینی همه در حال خفه کردن خودشان هستند!اگر یک توریست همین الان تلویزیون هتلش را روشن ند خیال می‌کند این جا همه ذاتا دل شاد و خجسته دارند!

تو کوچه و خیابون که می‌گردی میبینی ملت و جوون ها اصلا حواسشون نیست و پی ولنتاین امسال هستند!(به نظرم هیچ روزی در سال مهم تر از این روز مسخره برای دختران و پسران ایرانی نیست!راستی چرا انقدر ما سطحی نگر شدیم؟!) از مغازه دار می‌پرسم فردا بازین؟! می‌گوید صبح که میریم راهپیمایی!نگاهی به سر تا پای جوان می‌‌اندازم! زنجیری از شلوارش آویزوونه و ابروهاش رو برداشته! می‌گم خدا قبول کنه! می‌گه البته بین خودمون بمونه یه وقت ریا نشه!

این روزها همه یکدیگر را می‌پیچانیم، شما چطور؟!

پ.ن:در راستای خوش بودن و دل خجسته وامید و این مزخرفات جالبه بدونین که 37 درصد از مردم آمریکا گفتن به American dream خودشون رسیدن و از زندگی رازی هستتند! و از طرفی 80 درصد گفتن امیدوارن به رویای آمریکایی خودشون تا چند سال آینده برسن!

پ.ن2:در راستای پ.ن 1 من و مرحوم سهراب متفق القول :دل خوش کیلویی چند؟!