فکر میکنی بقیه احمقن.خودت رو میزنی به اون راه.تریپ دپ بر میداری.هی راه میفتی این ور و اون ور واسه همه قصه ات رو تعریف میکنی.شاید که دله کسی بسوزه.منه دیوونه فکر میکنم تو فقط یه عقده ایی بیچاره ای که میخوای بگی منم آره….!راستش هر وقت نگاهت میکردم لجم میگرفت.از این که مثل بچه کلاس اولیا، خودتو لوس میکنی و معرکه میگیری. خودتم میدونی من از کسایی که تریپ دپ برمیدارن بدم میاد.میدونی از این که جلوی همه عالم و آدم بگی چه مرگته بدم میاد.اولش فکر میکردم تو کمک احتیاج داری.اولش فکر میکردم باید کمکت کنم.ازش پرسیدم چی کارت کنم.گفت حتما کمکت کنم.ولی من بهش گفته بودم که تا خودت نخوای نمیشه.ولی اون بهم گفت مغرور؟! گفت تو قط به فکر خودتی!البته حقم داشت.شاید من براش بد تعریف کردم.البته که من همیشه تو تعریف کردن ماجرا ضعف داشتم.حالا مهم نیست.نبود و نیست تا این که امروز معنی کاراتو فهمیدم.وقتی گچ قرمز و برداشتی و رو تخته نوشتی:

هی بچه ها من دنبال یه دوست خوب میگردم!

معلم پرسید کی اینو نوشته و بچه ها تورو معرفی کردن.شاید تو فکر کردی با گریه و زاری و این ور اون ور کشیدن خودت میتونی رفیق پیدا کنی.دلم میخواد بهت بگم آدم خراب رفیق دیگه فقط تو قصه ها پیدا میشه.دلم میخواد بهت بگم اون تصوری که تو از یه دوست داری فقط مال اون رمانایی هست که خوندی. رفیق این روزا فقط یه کلمه است.یه واژه که گذاشتیم واسه دل خوشکنک!

به هرحال اگه بر فرض محالم وجود داشته باشه، این راهش نیست.نه…اما انگار تو نمی خوای بزگ شی…!

پ.ن: دوست ندارم کامنتا رو ببندم.وگرنه حتما این کارو میکردم……