آدم تو ایران به جایی میرسه که حتی از یه ساعت داشتن آب و برق و تلفن و حقوق ماهیانه(!) در حد تیم ملی شاد میشه!

پ.ن: پدر ما بعد از 6 ماه حقوق گرفت!