دلیل محکمه پسند!

پدر: بدو برو مسواک بزن دخترکم

دختربچه: بابا،واسه چی باید مسواک بزنم؟!

پدر: چون تو دختری.دخترا باید خوشگل باشن.اگه دندوناتو مسواک نزنی سیامک دیگه نمیاد باهات بازی کنه ها!

……..

پای نوشته: پست قبلی تقدیم به یه دوست بود و مخصوص شخص خودم نبود!

تویی که تازه بزرگ شدی

فکر میکنی بقیه احمقن.خودت رو میزنی به اون راه.تریپ دپ بر میداری.هی راه میفتی این ور و اون ور واسه همه قصه ات رو تعریف میکنی.شاید که دله کسی بسوزه.منه دیوونه فکر میکنم تو فقط یه عقده ایی بیچاره ای که میخوای بگی منم آره….!راستش هر وقت نگاهت میکردم لجم میگرفت.از این که مثل بچه کلاس اولیا، خودتو لوس میکنی و معرکه میگیری. خودتم میدونی من از کسایی که تریپ دپ برمیدارن بدم میاد.میدونی از این که جلوی همه عالم و آدم بگی چه مرگته بدم میاد.اولش فکر میکردم تو کمک احتیاج داری.اولش فکر میکردم باید کمکت کنم.ازش پرسیدم چی کارت کنم.گفت حتما کمکت کنم.ولی من بهش گفته بودم که تا خودت نخوای نمیشه.ولی اون بهم گفت مغرور؟! گفت تو قط به فکر خودتی!البته حقم داشت.شاید من براش بد تعریف کردم.البته که من همیشه تو تعریف کردن ماجرا ضعف داشتم.حالا مهم نیست.نبود و نیست تا این که امروز معنی کاراتو فهمیدم.وقتی گچ قرمز و برداشتی و رو تخته نوشتی:

هی بچه ها من دنبال یه دوست خوب میگردم!

معلم پرسید کی اینو نوشته و بچه ها تورو معرفی کردن.شاید تو فکر کردی با گریه و زاری و این ور اون ور کشیدن خودت میتونی رفیق پیدا کنی.دلم میخواد بهت بگم آدم خراب رفیق دیگه فقط تو قصه ها پیدا میشه.دلم میخواد بهت بگم اون تصوری که تو از یه دوست داری فقط مال اون رمانایی هست که خوندی. رفیق این روزا فقط یه کلمه است.یه واژه که گذاشتیم واسه دل خوشکنک!

به هرحال اگه بر فرض محالم وجود داشته باشه، این راهش نیست.نه…اما انگار تو نمی خوای بزگ شی…!

پ.ن: دوست ندارم کامنتا رو ببندم.وگرنه حتما این کارو میکردم……

چگونه زندگي ما سپري مي شه


Life changes through events
And the choices that we make
Each person touches another
All of this seems to seal our fate

زندگي در خلال لحظه ها در حال تغيير هست

و موقعيت هايي که ما به وجود مياريم

که يه نفر ديگري رو ملاقات کنه

همه اين ها به نظر مياد که سرنوشت ماهارو رقم ميزنه

و کارمون رو ميسازه


So is it any wonder
How seemingly
Inconsequential events
Can make an impact in the way we live
Defining how our lives are spent

پس آيا عجيبه که چه جوري در ظاهر يه سري حوادث بي ربط ميتونن

باعث برخوردهايي تو زندگي ما بشن و تعيين کنن

که زندگي ما چه جوري سپري بشه


The realization of thinking back
Of all the things
That gave our life more meaning

درک و فکر به گذشته و تمام چيزهايي که معني به زندگي ما داده اند


From all the steps we took
Hopefully
We find no regrets
When we stop and take a look

از تمام اون پله هايي رو که با اميد به آينده طي کرده ايم

ما ميفهميم که متاسف و شرمنده نيستيم وقتي ميايستيم و يه نگاهي

به گذشته مي ندازيم


Life’s journey is like tree branches
Each one has a different path

سفر زندگي مث شاخه هاي درخت ميمونه

هر کدوم از اونا به سويي ميرن


The ones we choose to follow
Does not always seem defined
We never know until we pass
Just what it is that we will find

و اون راهي که ما براي طي کردن انتخاب ميکنيم

هميشه آخرش معلوم و معين نيست

ما هيچوقت نخواهيم فهميد مگر اين که اونو طي کنيم

و ببينيم چه اتفاقاتي در انتظارمونه




If we chose a different branch
Life may not have been the same

و اگه ما يه راه و شاخه ديگه رو انتخاب ميکرديم

شايد نتيجه و زندگيمون اين نبود که الان هست




We accept the choice
that we made
And journey down the lane

ما قبول داريم که اين راه رو خودمون انتخاب کرديم و سفرمون

رو خودمون رقم زده ايم



I have realized that

The good life is inspired by love and guided by knowledge.

من فهميده ام که

يه زندگي خوب با عشق روح ميگيره و با معلومات وعلم

راهنمايي ميشه

and In three words I can sum up everything I’ve learned about life: it goes on.

و در سه کلمه من ميتونم همه چيزي که از زندگي آموخته ام

جمع بندي کنم…….

ايــــن نيـــــز بــگذرد


دشتها نام تو را مي گويند .

كوهها شعر مرا مي خوانند .

كوه بايد شد و ماند،

رود بايد شد و رفت،

دشت بايد شد و خواند .

در من اين جلوه اندوه ز چيست ؟

در تو اين قصه پرهيز – كه چه ؟

در من اين شعله عصيان نياز،

در تو دمسردي پاييز – كه چه ؟

حرف را بايد زد !

درد را بايد گفت !

سخن از مهر من و جور تو نيست .

سخن از

متلاشي شدن دوستي است ،

و عبث بودن پندار سرور آور مهر

آشنايي با شور ؟

و جدايي با درد ؟

و نشستن در بهت فراموشي

يا غرق غرور ؟

سينه ام اينه اي ست

با غباري از غم

تو به لبخندي از اين اينه بزداي غبار

آشيان تهي دست مرا

مرغ دستان تو پر مي سازند

آه مگذار ، که دستان من آن

اعتمادي که به دستان تو دارد به فراموشيها بسپارد

آه مگذار که مرغان سپيد دستت

دست پر مهر مرا سرد و تهي بگذارد

من چه مي گويم ، آه

با تو کنون چه فراموشيها

با من کنون چه نشستها ، خاموشيهاست

تو مپندار که خاموشي من

هست برهان فرانموشي من

من اگر برخيزم

تو اگر برخيزي
همه برمي خيزند

حمید مصدق

غذا آماده است.نوش جان!

پ.ن:منبعش ایمیل است.دفعه قبل که از ایمیل مطلب گذاشتم دوستی گفت این نقض کپی رایت است.در جواب آن دوست باید بگویم که ایمیل سایت نیست که به آن لینک بدهم…. کلا بعضی وقتا آدم خودش می نویسد و بعضی وقت ها کپی میکند.

آرزوهای محال

از طرف مریم به بازی آرزوهای محال دعوت شدم.این هم آرزوهای محال من

1- همیشه صلح وجود داشته باشه.

2- همه سلامت باشن.

3- حسودی و غرور وجود نداشته باشه.

4- تضاد طبقاتی معنایی نداشته باشه.

5- ایران همون طور باشه که من دوست دارم.

6- از اول ولیعصر تا خود تجریش رو پیاده برم.

7- به همه آرزوهام می رسیدم!

پ.ن:رفتی و خاطره های تو نشسته تو خیالم، بی تو من اسیر دست آرزوهای محالم!

انحراف اتوبوس حامل 20 نفر از اهالی وردپرس

قهوه نیوز:به گزارش خبرگزاری قهوه اتوبوس حامل 20 نفر اهالی وردپرس که از سفر نوروزی به سمت پرس آباد حرکت می کردند در مسیر خود با یک دستگاه اتوبوس حامل 15 نفر از اهالی بلاگر تصادف کرد.در این تصادف تمامی اهالی وردپرس از جمله دکتر مزیدی، یک فتحی، سالومه شایگان و شیخ الشیوخ و کمال و … جان سالم به در بردند!این در حالی بود که اتوبوس به انتهای دره سقوط کرده و بعد از آن داخل آب افتاده بود!در این حادثه موی سر و بعضی از جوارح دیگر اهالی بلاگر ریخت.خوشبختانه این حادثه فقط خسارت مالی داشت.برخی از منابع غیر موثض ازعان داشتند این تصادف عمدی بوده و اهالی بلاگر قصد جان وردپرسی هارا کرده بودند.به هر حال تا این لحظه هیچ گروهی مسئولیت این حادثه را برعهده نگرفته است.