هنرپیشه

من کارگردان نیستم ، اما بازیگرای خوب رو می‌شناسم، تو باید به خاطر تمام نقشایی که واسه دیگران بازی کردی ، اسکار می‌گرفتی….

پ.ن: وقتی نوشتن آدم و وسوسه می‌کنه….

Advertisements

بدبختی‌های یک کودک دبیرستانی

اگه امتحان نهایی دادین و دیپلم گرفتین، برین نماز شکر بذارین. اگه ندادین و چند سال دیگه میدین، سعی کنین هیچ وقت بهش نرسین، اگه از اول خرداد می‌خوان بدین ،امیدوارم تا اخر خرداد زنده بمونین…..آرزوی صبر از درگاه الهی براتون می‌کنم…

خلاصه این روزا همه رو از دریچه امتحانا می‌بینم….

پ.ن: تا آخر امتحانا بلاگ رو می‌بوسم و می‌سپرم دست شما….

گرامافون.04

گاهی وقتا با یه رویا، میشه از حادثه رد شد

میشه مثل یه غریبه، آشنای خوب و بد شد…

.

.

.

اگه بی‌راهه نباشه، جاده هم معنا نداره

مگه میشه یه مسافر، پا تو بی‌راهه نذاره…

خط قرمز- تیتراژ ابتدایی

پ.ن: نوستول،سال 80!

شکست

دفعه اولی که تو زندگیم شکست خوردم، وقتی بود که معلم کلاس اولم رو ۳ صفحه مشقی که با مداد رنگی تزئینش کرده بودم یه ضربدر بزرگ کشید ،چون بد خط بود و گفت دوباره بنویسش!

انقدر بزرگ که هنوز یادمه.

خواب ابدی رویاها

رویای دیروز، روزمرگی امروز. و چقدر زود یادم میره که بعضی چیزا چقدر ارزش داشتن و دارن. دیروز برای داشتنش سگ دو و امروز یه موضوع کم اهمیت. این یکنواختی و روزمرگی یه طعم تلخی داره ، یه جور بی‌حسی حاد.

در زندگی زخم هایی هست، که جای آن هارا به کسی نمی‌توان نشان داد!